niet durven
Het is een verzuchting die ik in mijn praktijk en mijn werk in organisaties dikwijls hoor: "Ik weet wel dat ik het zou moeten zeggen, maar..."
En dan volgen goede redenen, excuses en smoesjes om het toch maar niet te doen. Ik ken het maar al te goed.
De Gestalt zegt het heel mooi: we durven het niet aan te gaan met een ander.
Een paar voorbeelden. Misschien herkenbaar?
- Ik erger me al zo lang aan hem, maar hij lijkt niet te beseffen dat zijn gedrag irritant is. Is het aan mij om hem dat te zeggen? Ik ben bang voor ruzie en wil het zeker niet erger maken dan het al is.
- Er zit van alles in de 'onderstroom' van ons team, maar alle collega's spelen mooi weer. Ben ik de enige die dit doorheeft en er zo'n last van heeft? Moet ik de kastantjes uit het vuur halen voor mijn collega's? Dat voelt als een groot risico...
- We zijn al jaren collega's en onze relatie is totaal uit balans. Ik geef en investeer veel meer dan zij. Het voelt zelfs als profiteren of bloedzuigen... Ik besef dat ik hier iets mee te doen heb en dat ik haar eerlijke feedback moet geven, want het kost me zoveel negatieve energie... Hoe begin ik hier in godsnaam aan?
- Als leidinggevende heb ik een onveilig team geërfd. Er zijn heel wat patronen die een open gesprek onmogelijk maken. Moet ik de knuppel in het hoenderhoek gooien? De dingen direct benoemen? Ik weet niet hoe ik deze dynamieken openlijk bespreekbaar kan maken zonder potjes te breken. Ik kan er niet van slapen.
Telkens is de conclusie: "Ik weet wat me te doen staat, maar ik durf niet goed..."

“To dare is to lose one’s footing momentarily.
Not to dare is to lose oneself.”
De kost van zwijgen
Je woorden inslikken, hopen dat situaties vanzelf verbeteren of dat mensen zelf gaan beseffen dat hun gedrag niet gepast is: het levert heel wat stress op.
Die onaffe situatie, waar je eigenlijk iets wil zeggen en het toch niet doet, is als een los eindje dat veel aandacht vraagt en bakken energie kost.
Zwijgen zorgt voor spanning die in je lichaam vast komt te zitten. Dit eist op den duur zijn tol: piekeren, slecht slapen, fysieke klachten, nervositeit. Ook mensen of situaties actief gaan vermijden, altijd alert zijn, je onveilig voelen.
Je raakt hierdoor in de knoei met jezelf. Innerlijke conflicten verlammen je en je wordt boos op jezelf.
In je relaties ben je niet meer authentiek. Wat je van binnen voelt en denkt klopt niet meer met wat je aan de buitenkant laat zien.
Dit gebrek aan congruentie is dikwijls voelbaar in het contact. Hierdoor ervaren anderen je als minder betrouwbaar of zelfs als onveilig.
Bovendien onthoudt je de ander eerlijke informatie over hoe jij naar de persoon en naar de relatie kijkt. Open communciatie hierover zou kunnen helpen om het contact te verbeteren.


De moed van de krijger
Moedige gesprekken vragen natuurlijk om moed. Moed associëren we vaak met heldhaftigheid: actie ondernemen ondanks angst, het overwinnen van obstakels.
Heldenmoed is de energie om een stap te zetten, je uit te spreken of een grens te trekken. Dit gaat dus over handelen: je zegt of doet iets.
Dit geeft je energie en een gevoel van impact. Je zelfvertrouwen krijgt een boost.
Als je alleen maar strijdt kan dit je eenzaam maken of je uitputten. De valkuil is dat je verhardt, waardoor anderen op afstand blijven.

"The courageous conversation is the one you don't want to have."
de moed van de wijze
De moed van de wijze is minder zichtbaar, niet gekend en wordt maatschappelijk nauwelijks gevaloriseerd.
Deze vorm van moed is een zijnskwaliteit. De capaciteit om stilte te laten. Bij de spanning kunnen blijven zonder in het oplossen te schieten. De moed om je kwetsbaar op te stellen. De moed om in het niet-weten te zitten.
Van belang hier is de kwaliteit van je aanwezigheid.
Bij deze vorm van moed neem je soms een risico, want je beantwoordt niet aan de maatschappelijke verwachtingen (bv daadkrachtig handelen; iets oplossen; snel tot conclusies komen).
De valkuil van deze kwaliteit is besluiteloosheid of passiviteit.
De ene soort moed kan niet zonder de andere!


hoe begin ik eraan?
De gesprekken die ertoe doen bereid je best zorgvuldig voor.
Wat hierbij helpt is om aandacht te besteden aan verschillende invalshoeken. Zo voel je je steviger om een stap naar de ander te zetten en om open te staan voor wat er tijdens het gesprek ontstaat.
Er is méér nodig dan piekeren over wat je wil zeggen en beslissen wanneer je het gesprek gaat doen.
Het gaat niet alleen over wat je zegt, maar vooral over hoe je iets zegt!
Ben je benieuwd hoe je meer impact kunt ervaren?
Workshop
Doe dan mee met de korte én krachtige online workshop op donderdag 26 november 2026 van 14u00 tot 17u00 via het Zoom platform.
Gemakkelijk in te plannen.
Vanuit een holistische insteek gaan we dieper in op de verschillende niveaus in moedige gesprekken, naast het inhoudelijke, zoals het emotionele en het somatische niveau.
Voor de workshop ontvang je een handige tool ter voorbereiding.
Achteraf ben je welkom voor een online persoonlijk coachinggesprek bij wijze van nazorg.
Inspiratie o.a. Masterclass “The Warrior and the Sage: Courage and the concept of Ethical Presence” van Marie-Anne Chidiac & Sally Denham-Vaughan op 9 november 2018.
Copyright 2026 © Silvia Prins. Alle rechten voorbehouden. Artikelen of delen hieruit mogen elders gepubliceerd worden, maar alleen op o.v.v. het copyright en de naam van de website. Dank om me hiervan op de hoogte te stellen.